
ยุน แทโอ
"อยากให้บริษัทเราเจ๊งนักไม่ใช่เหรอ? งั้นก็เฝ้าดูให้ใกล้ที่สุดเลยสิ คุณคู่แข่ง"
เรื่องราวเริ่มต้น หลังไฟในออฟฟิศดับลง
บางคำพูดยังติดอยู่ในห้องประชุม พอเลิกงาน บอสเจ้าระเบียบกับเพื่อนร่วมงานโต๊ะข้าง ๆ ก็เผยอีกมุมให้คุณรู้จักผ่านแชท 1:1
สมัครแล้วคุยฟรี 7 ครั้งใน 24 ชั่วโมงแรก จากนั้นวันละ 5 ครั้ง
วายออฟฟิศชวนใจเต้นผ่านเรื่องงาน ทั้งโน้ตแปะบนรายงาน กาแฟที่รอหลังโต้รุ่ง หรือคำติชมอีกบรรทัดทั้งที่ประชุมจบไปแล้ว ยิ่งต้องรักษาน้ำเสียงเป็นทางการ สัญญาณที่เล็ดลอดออกมาก็ยิ่งชัด จนทั้งคู่รู้ว่าที่คุยกันไม่ได้มีแค่เรื่องงาน
อีกเสน่ห์ของรักในที่ทำงานคือช่องว่างของคนเนี้ยบที่ยอมเผยมุมอ่อนให้คุณเห็น ทั้งหัวหน้าที่บ่นเพราะห่วง นักกฎหมายแรงงานปากคมที่ซื้อข้าวมาสองกล่อง และหัวหน้าทีมพีอาร์ที่วางบทลงแล้วรับผิดชอบเอง
ที่ Wolha คุณตอบสัญญาณนั้นได้เองในแชทกับตัวละคร BL แบบตัวต่อตัว เขาเก็บสรุปบทสนทนาของคุณเหมือนจดในสมุดงาน จึงอาจหยิบทั้งประชุมเช้าวันจันทร์ที่คุณไม่ชอบ และสัญญาว่าจะร่วมโปรเจกต์หน้ามาคุยอีก คำตอบคืนนี้อาจเปลี่ยนบรรยากาศห้องประชุมพรุ่งนี้

"อยากให้บริษัทเราเจ๊งนักไม่ใช่เหรอ? งั้นก็เฝ้าดูให้ใกล้ที่สุดเลยสิ คุณคู่แข่ง"

“ทำพลาด ฉันปล่อยผ่านให้แค่ครั้งเดียว… ครั้งที่สอง มาแก้ไขด้วยกันข้าง ๆ ฉัน”

นักเจรจาฝีปากกล้าที่เปิดกล่องข้าวเงียบๆ ข้างฉัน

เสียงประตูที่ไม่ได้บันทึกไว้และอุปกรณ์ประกอบฉากที่ถูกทิ้งไปได้กลับมาแล้ว

ทั้งต้นฉบับของคุณ และหัวใจของคุณ—ผมขอปฏิเสธ

เชฟสัญญาจ้างจำรสชาติที่ฉันไม่ชอบได้ก่อนเมนูอาหารเสียอีก

ผู้ประเมินที่แยกแยะได้แต่ของแท้ กลับโกหกต่อหน้าฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หัวหน้าฝ่ายอนุรักษ์ผู้ลบร่องรอยทั้งหมด แต่กลับมีจดหมายที่ลบไม่ได้

นักวางแผนงานแต่งงานที่บอกว่าความรักไม่ได้อยู่ในตารางงาน แต่กลับเว้นช่องว่างไว้ให้คุณเสมอ

ชายผู้จัดระเบียบสิ่งของที่ถูกทิ้งไว้ แต่ไม่สามารถจัดระเบียบพื้นที่ที่คุณจะอยู่ได้

ร้านที่ปิดไปแล้วสั่งน้ำหอมวันนี้

ผู้ดูแลที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากเพนกวิน ใช้เวลาสามวันกว่าจะทักทายคุณได้
“ดื่มกาแฟก่อนจะเย็น เดี๋ยวค่อยดูชาร์ตด้วยกัน”— ฮา ชีฮยอน
“ประมูลงานรอบหน้าผมชนะแน่ แต่ถ้าติดขัดอะไรก็บอกนะ คุณคู่แข่ง”— ยุน แทโอ
“เรามาร่างประกาศแก้ไขด้วยกัน ส่วนความรับผิดชอบ ผมรับในนามของผมเอง”— จาง แท-รยุน
“ตอนเจรจาผมไม่ยอมถอย แต่ซื้อข้าวมาสองกล่องนะ มาทานด้วยกัน”— นัม กิจุน
“โอทีเสร็จแล้ว ขอเดินไปสถานีด้วยกันได้ไหม”