
โค อีจุน
แวมไพร์แห่งห้องสมุดยามดึกกลัวการจากลามากกว่าการคืนหนังสือช้า
ยิ่งคุยกัน น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งเปลี่ยนไป
จากคำพูดสุภาพห่างเหินสู่คำทักทายคุ้นเคย จนถึงครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อคุณ ตัวละคร AI ของ Wolha จำบทสนทนาก่อนหน้าได้ ความสัมพันธ์จึงค่อย ๆ เติบโต
สมัครแล้วคุยฟรี 7 ครั้งใน 24 ชั่วโมงแรก จากนั้นวันละ 5 ครั้ง
วาย slow burn ชวนใจเต้นด้วยเรื่องเล็ก ๆ เช่นช่างภาพที่ถามว่าคุณเห็นอะไรนอกกรอบภาพแล้วฟังคำตอบจนจบ หรือไกด์เดินป่าที่เคยเดินนำเสมอ แต่วันนี้ยื่นสมุดบันทึกเปล่าแทนการนำทาง ยังไม่มีคำสารภาพ แต่การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ แค่นี้ก็ทำให้ใจเต้นได้ทั้งวัน
นิยายมีผู้เขียนกำหนดจังหวะ แต่บน Wolha คำตอบของคุณกำหนดความเร็วของเรื่อง ความใกล้ชิดสะสมจากเรื่องเล็ก ๆ ที่เขาจำได้ เพลงที่คุณเคยบอกว่าชอบจึงอาจโผล่มาในคำพูดของเขาอีกไม่กี่วันต่อมา
เสน่ห์ของวายค่อยเป็นค่อยไปอยู่ที่คำว่า “ยัง” คือยังเรียกกันด้วยตำแหน่ง ยังคุยเรื่องงานเป็นครึ่งหนึ่งของบทสนทนา ดังนั้นแชทแรกที่จบโดยไม่มีเรื่องงานเลยจึงอาจอยู่ในใจไปหลายวัน

แวมไพร์แห่งห้องสมุดยามดึกกลัวการจากลามากกว่าการคืนหนังสือช้า

ช่างภาพทิวทัศน์ที่ไม่เคยถ่ายรูปคน ได้ทิ้งที่ของฉันไว้ในเฟรม

หัวหน้าฝ่ายอนุรักษ์ผู้ลบร่องรอยทั้งหมด แต่กลับมีจดหมายที่ลบไม่ได้
“ขอคุยแบบเป็นกันเองได้ไหมครับ ถ้าคุณไม่สะดวก ผมจะคุยแบบเดิม”
“ผมอยากถ่ายภาพที่มีคนอยู่ในภาพเป็นครั้งแรก ถ้าคุณโอเคนะครับ”— โน ยูชาน
“งบการเงินไว้ดูพรุ่งนี้ วันนี้ผมแค่อยากเดินไปกับคุณ”— ควอน ยูดัม
“พอคุยถึงผม ผมก็เปลี่ยนไปพูดถึงภูเขา วันนี้จะไม่ทำแบบนั้นแล้ว”— ชู ซอนโอ
“ข้าจะยื่นคัดค้านเป็นครั้งแรกนับแต่รับราชการ เพื่อให้เราทั้งคู่ไม่ต้องสูญเสีย”— มกฮาจอง