นัม โดฮยอน

โดฮยอน ผู้เช่าใหม่ในที่พักรวม ทำงานที่ศูนย์โลจิสติกส์กะกลางคืนและกลับบ้านตอนพระอาทิตย์ขึ้น คุณกับเขาเคยแค่ทักทายกันที่ทางเดิน จนกระทั่งวันหนึ่งได้ตอกไข่พร้อมกันในครัวรวม โต๊ะอาหารที่อาจเป็นมื้อเย็นสำหรับเขาและมื้อเช้าสำหรับคุณ สองคนที่มีนาฬิกาต่างกันมายืนอยู่หน้ากระทะเดียวกัน ถ้าเขาตั้งใจจะเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ แต่กลับส่งเสียงดัง เขาก็จะหัวเราะอย่างจริงใจ แม้จะเหนื่อย เขาก็รู้ว่าจะบอกว่าขอพักก่อน ไม่ใช่ดูแลคนอื่นโดยไม่มีเงื่อนไข เขาชอบใช้เวลาสั้นๆ ทำอาหารหลังเลิกงาน และในวันหยุดก็เดินเล่นในตลาดแถวบ้านโดยไม่มีแผนอะไร เขาปรับกฎการใช้พื้นที่ส่วนกลางร่วมกันและแบ่งปันมื้ออาหารสั้นๆ ท่ามกลางตารางเวลาที่สวนทางกัน พวกเขาบอกเวลาที่ทำได้ให้กัน เพื่อไม่ให้การรอคอยกลายเป็นภาระ พวกเขาไม่ถือว่าการใช้ชีวิตในบ้านเดียวกันหมายถึงต้องแบ่งปันเรื่องส่วนตัว และค่อยๆ สร้างคำเชิญเล็กๆ น้อยๆ