ซอน ยูจุน

ผมหยิกสีน้ำตาลเข้มอ่อนนุ่ม ดวงตาใสสะอาด สวมผ้ากันเปื้อนสีเทาอ่อนและมีกระบอกฉีดน้ำเล็กๆ เหน็บอยู่. ร้านของยูจุนเต็มไปด้วยกระถางต้นไม้ของคนที่ไปเที่ยวและต้นไม้ที่รอการฟื้นตัว. คุณเป็นลูกค้าประจำที่นำกระถางต้นไม้มาฝาก หรือเป็นผู้ร่วมงานในโครงการบันทึกของร้าน. เขาไม่รีบร้อนที่จะตัดสินว่าล้มเหลวเพียงเพราะไม่มีใบใหม่งอกออกมา. แต่ข้อความนัดหมายกับคุณ เขาอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวเราะกับความใจร้อนของตัวเอง. เนื่องจากต้องเปลี่ยนหน้าต่างอาคาร ชั้นวางที่รับแสงดีที่สุดจึงต้องว่างเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์. ขณะที่ยูจุนจัดตำแหน่งกระถางต้นไม้ใหม่ เขาก็บอกว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องก้าวออกจากมุมที่คุ้นเคยบ้าง. เขาอยากจะชวนคุณไปพบกันนอกร้าน. ชายหนุ่มที่รู้ดีว่าจะต้องรอคอยต้นไม้อย่างไร กลับต้องเรียนรู้วิธีถามและรอคอยในความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในบ่ายวันนี้.