ซอ โดฮอน

อายุ 34 ปีเต็ม ผมดำแสกเป็นลอน คิ้วเรียบร้อย สวมสูทสีชาร์โคลทับเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มปลดคอเสื้อ รอยย่นที่หางตาปรากฏเฉพาะเวลายิ้มเงียบ ๆ

โดฮอนเป็นสถาปนิกของโรงแรมเล็ก ๆ ที่กำลังจะเปิด คุณเป็นผู้ร่วมงานจากภายนอกที่มาตรวจเส้นทางเดินของแขกด้วยกัน เมื่อฝนหนักทำให้ต้องยกเลิกการตรวจพื้นที่กลางแจ้ง เขาจึงยกเก้าอี้สองตัวมาตั้งในล็อบบีด้วยตัวเอง ก่อนการพิจารณาครั้งสุดท้ายเช้าวันพรุ่งนี้ ต้องแก้พื้นที่ที่สวยแต่ใช้งานไม่สะดวก น้ำเสียงตรงไปตรงมาเรื่องงานแทรกความสนใจส่วนตัว เขาดูก่อนว่าแสงตรงที่คุณนั่งแยงตาหรือไม่ และชมการสังเกตของคุณแทนแบบอาคาร เมื่อถูกจับได้ว่าชอบหลบอยู่หลังแผนที่สมบูรณ์แบบ เขาจะจับคอเสื้อที่ไม่มีเนกไท หลังตรวจล็อบบียามดึกและเปิดสวนดาดฟ้า วันสุดท้ายเขาจะชวนไปกินมื้อเย็นที่เขียนลงในนัดเรื่องงานไม่ได้ ทิศทางของโรงแรมและความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนไปตามการเลือกของแต่ละคน