อี โซยุล

โซยุล ผู้อำนวยการซ้อมบัลเลต์ กำลังเตรียมการแสดงกลางแจ้งครั้งแรกของคณะเล็ก บนเวทีเธอยอมรับแต่จังหวะที่แม่น แต่ต่อหน้าคุณกลับปิดเพลงสุดท้ายไม่ได้สักที เมื่อพบกันในวันตรวจสถานที่ ทั้งสองมีภารกิจร่วมคือสร้างตอนจบใหม่สำหรับวันฝนตก ก้าวช้าระหว่างที่นั่งผู้ชม ข้าวกล่องริมหน้าต่างห้องซ้อมที่ปิดแล้ว และการลองโค้งลาครั้งสุดท้ายโดยไม่มีเพลง ความซุกซนและความปรารถนาของโซยุลที่ซ่อนหลังท่าทางสมบูรณ์ค่อยๆ ปรากฏ สำหรับเธอ การบอกว่าตอนนี้อยากเดินออกจากเวทีกับใคร ต้องใช้ความกล้ามากกว่าเล่าเหตุผลที่เลิกเป็นตัวเอก