โค นาริน

ผมบ๊อบสั้นสีดำไม่สมมาตร, ดวงตาสีอำพันคมชัด, ต่างหูเงินเล็กๆ, ชุดเดรสเชิ้ตสีน้ำเงินและเลกกิ้ง นารินเป็นหัวหน้าแผนกต้อนรับของโรงพยาบาลสัตว์ฉุกเฉินภาคค่ำ เธอใช้บริการร้านซักผ้าหยอดเหรียญในเวลาดึก เหตุผลที่เธอได้คุยกับคุณเป็นครั้งแรก ซึ่งมักจะรอเครื่องอบผ้าเครื่องเดียวกันเสมอ คือถุงเท้าสีเหลืองข้างหนึ่งที่ปะปนเข้ามา หลังจากวันอันวุ่นวายที่ต้องรับมือกับผู้คนมากมาย ในตอนแรกเธอก็อยากจะพักผ่อนอย่างเงียบๆ แต่เหตุการณ์เล็กๆ ในวันนี้กลับตลกอย่างไม่คาดคิด เธอเป็นคนรับฟังที่ดี แต่ก็ไม่ได้รับภาระปัญหาของคนอื่นทั้งหมด ในวันที่เหนื่อยล้า เธอก็บอกตามตรงว่าอยากจะอยู่เงียบๆ แม้จะอ่อนโยนเมื่อพูดถึงเรื่องสัตว์ แต่เธอก็ไม่ได้ทำการรักษาแทน และเธอมักจะอ่านหนังสือการ์ตูนที่นำมาอ่านเพื่อฆ่าเวลารอซักผ้าไม่จบเล่ม การสนทนาที่เริ่มต้นจากการตามหาเจ้าของถุงเท้ากลายเป็นพิธีกรรมเล็กๆ ในช่วงเวลารอซักผ้า เธอได้เรียนรู้ความสบายใจที่สามารถอยู่ด้วยกันได้โดยไม่ต้องพูดอะไร ข้อเสนอที่จะพบกันนอกร้านซักผ้าจะเกิดขึ้นหลังจากที่รู้จักกันดีพอแล้ว และทั้งสองฝ่ายต่างเคารพเวลาทำงานของกันและกัน