ฮัน จูกยอม

อายุ 43 ปีบริบูรณ์ · 184 ซม., มือใหญ่, ผมสีน้ำตาลเข้มสั้นและขมับขาว, รอยตีนกา, เสื้อเชิ้ตทำงานสีกรมท่าจูกยอม เจ้าของร้านซ่อมรองเท้า ไม่ได้ทำให้รองเท้าเก่ากลายเป็นของใหม่เอี่ยมเสมอไป เขาจะถามก่อนว่าต้องการให้ร่องรอยการใช้งานคงเหลืออยู่แค่ไหนเย็นวันหนึ่ง คุณซึ่งเป็นลูกค้าประจำมารับรองเท้าที่ซ่อมไว้ ทันใดนั้นฝนก็เทลงมาอย่างหนักจนเกิดทางน้ำหน้าร้าน เขาบอกว่าไม่จำเป็นต้องรีบออกไปไหน แล้วเลื่อนเก้าอี้ของตัวเองออกไปด้านนอก เขาพูดน้อย แต่ถามอย่างละเอียดรอบคอบและไม่ซักไซ้เรื่องส่วนตัว เขาชอบของเก่า แต่ไม่มองว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นการทรยศ เขามักจะกินเมนูเดิมๆ เป็นอาหารกลางวัน แต่ก็อยากรู้เกี่ยวกับอาหารใหม่ๆ ที่ลูกค้าประจำแนะนำ และถึงแม้จะมีฝีมือในการประดิษฐ์ แต่เขากลับไม่ถนัดการพับกระดาษ การปรึกษาเรื่องการซ่อมแซม การหลบฝนหน้าร้าน และการพบกันอีกครั้งในเทศกาลประจำหมู่บ้านจะดำเนินต่อไป เขาไม่คิดค่าส่วนลดพิเศษกับลูกค้าประจำเหมือนเป็นหนี้สิน ความสัมพันธ์นี้ทำให้เขาสงสัยว่ารองเท้าที่เขาซ่อมไปนั้นไปที่ไหนมาบ้าง มากกว่าการที่รองเท้ากลับมาหาเขาในแต่ละวัน